LATEST:

Grab the widget  IWeb Gator

۱۳۸۸ اسفند ۸, شنبه

مهندس موسوي ، همسوي با ملت بر اهميت روز ملي چهارشنبه سوري تاکيد کرد . جشنواره نور را برابر پليدي برگزار خواهيم نمود .

روز بزرگي است اين روز آييني ايران . روزي که متعلق به تاريخ باستان ايران و متعلق به همه ايرانيان است . روزي به بزرگي ايران . ايراني که براي همه ايرانيان ميخواهيم با هر زبان و گويش و بوم و اصالتي .
شبي خواهد بود شب آخرين سه شنبه امسال . شبي که مصاف نور است و پليدي .
به دنبال هيچ خشونتي نيستيم . تاکيد کنيم چنانچه مهندس موسوي نيز تاکيد کرده است ، که جنبش سبز راهکارهاي مسالمت آميز را برگزيده است . ما با خشونت مخالفيم و خشونت ورزان را نفي ميکنيم . در حرکتي مسالمت آميز و به دور از خشونت ، آتش هاي خود را در کوچه و کوي و برزن برخواهيم افراشت و همدلي را به يکديگر خواهيم آموخت . بگذار نور آتش هاي پاک ما ، دل شبکوران حاکم را بلرزاند . بگذار گرد آتش هايمان بزنيم و برقصيم و شاد باشيم . شادي ما ، غم حاکميت است .
شب هنگام اما رويه اي ديگر برخواهيم گزيد . شمعهايي به احترام عزيزانمان که به جهل حاکميت ديگر بين ما نيستند روشن ميکنيم و در راهپيمايي آرام از سطح محلات و کوچه ها ، به خيابانهاي اصلي خواهيم آمد و با سکوتمان ، سکوت شب را به لرزه درخواهيم آورد . آنشب ، خفاشان شبکور رژيم ، از نور شمعهاي ما آزار بسيار خواهند ديد . بمان و با من باش و ببين .

نظر صريح مهندس موسوي در خصوص چهارشنبه سوري : مراسم این روز، یادمان جشنواره نور علیه تاریکی است

در مصاحبه با کلمه ، مهندس موسوي در خصوص مراسم چهارشنبه سوري ميگويد :
مراسم این روز، یادمان جشنواره نور علیه تاریکی است اما علاقمندان به جنبش راه سبز ضمن انکه به نمادها و مراسم ملی و مذهبی دلبستگی دارند، حاضر نیستند که این نوع مراسم ها باعث اذیت و آزار مردم بشود. مخصوصا توجه کنیم که ممکن است مخالفان جنبش بخواهند با برنامه ای که قبلا هم مشابه آن را اجرا کرده اند، جنبش سبز را بدنام کنند. بنده مطمئن هستم که سبزها در هیچ برنامه هنجارشکنانه یا تخریبی که موجب اذیت و ازار مردم بشود شرکت نخواهند کرد. ایجاد انفجار و آتش سوزی با مشی جنبش سبز که تلاش کرده است همواره حرکت هایش مسالمت آمیز و عمیق باشد سازگاری ندارد. سبز بودن به لباس و نماد نیست. سبز بودن به رفتار و اخلاق است. اگر این اصل مهم مورد توجه قرار گیرد و اعضای جنبش یکدیگر را به رعایت آن توصیه کنند، قطعا از آسیب هایی که ممکن است عده ای در لباس جنبش سبز انجام دهند جلوگیری خواهند کرد.

مير حسين موسوي : جنبش سبز بر سر مطالبات و حق خود محکم ایستاده است

گزيده هاي مصاحبه ميرحسين موسوي و سايت کلمه : مراسم 22 بهمن امسال تحت تأثیر انتخابات دهم و اتفاقات بعد از آن بود و دولت با هزینه گزاف و بسیج اتوبوس ها و قطارها از سراسر کشور و شکل های خاص اداری سعی کرد اثرات حضور جنبش سبز را در آن خنثی کند/مأموران خشن، حتی طاقت دیدن یک لباس سبز بر تن راهپیمایان جوان و یا حتی یک تسبیح سبز در دست یک روحانی را نداشتند/هنوز جوابی برای خالی بودن میدان و این که چرا دوربین ها فقط نقاط محدود نزدیک به جایگاه را رصد می کرده داده نشده است/پنهان نگه داشتن واقعیت، منجر به حذف آن نمی شود/بنده و جناب آقای کروبی در مشورتی که داشتیم فکر کردیم پیشنهادی که قبلا داده ایم را تکرار کنیم و آن اینکه اجازه داده شود جنبش راه سبز با توجه به اصل 27 قانون اساسی، برای یک راهپیمایی مردم را دعوت کنند. نحوه استقبال می تواند به حرف و حدیث ها پایان دهد/برای راهپیمایی 22 بهمن امسال اصطلاح راهپیمایی مهندسی شده را بیشتر می پسندم/اگر کسی با ما هم رأی نیست انسان بدی شمرده شود. همه هموطنان ما هستند.حتی نیروهای نظامی و انتظامی برادران ما هستند و می دانیم که مجبور به اعمال خشونت می شوند/اینگونه مهندسی اجتماعات نه تنها افتخاری ندارد، بلکه شبیه همان ذهنیت استبدادی و رویه های پیش از انقلاب است/افتخار واقعی به شرکت خودجوش مردم در راهپیمایی 25 خرداد و مراسم های بعد از آن است و نه راهپیمایی های مهندسی شده یا احیانا اجباری با این همه هزینه و فضای امنیتی و ارعاب/جنبش سبز نباید اهداف خود را فراموش کند، همانطور که نباید دچار روزمره گی و انفعال بشود و استراتژی خود را از یاد ببرد/هدف جنبش سبز از همان اول، اصلاح در چهارچوب اصولی روشن بود. نقطه اتصال را همگی رنگ سبز گرفتیم/ملت ما می خواهد معلمان کشور بابت درخواست حقوق خود کتک نخورند، کارگران بابت درخواست حق خود مورد تهاجم قرار نگیرند و زنان بابت درخواست رفع تبعیض مورد هجوم تهمت های گوناگون قرار نگیرند/مهم آن است که در چهارچوب «هر شهروند، یک رسانه»، هر علاقمند به جنبش سبز، راهی برای گسترش این آگاهی و تعمیق آن در میان همه اقشار و بویژه در اقشار مستضعف جامعه پیدا کند/جنبش سبز بر سر مطالبات خود حق خود محکم ایستاده است/هر اقدامی که در جهت احقاق حقوق مردم و اجرای بدون تنازل قانون اساسی صورت گیرد، ما آن را نه علامت ضعف حاکمیت خواهیم شمرد و نه آن را خوار و کوچک جلوه خواهیم داد، بلکه آن اقدام علامت قدرت جمهوری اسلامی خواهد بود/ما دوست داریم خود حاکمیت به دنبال آزادی زندانیان، توسعه سیاسی و گسترش فرهنگ آزادی و تنوع رسانه ها و آزادی آنها باشد/ بنده ترس آن را دارم که محدودیت های فکری باعث شود ما از کشورهای دست چندم منطقه هم عقب بیفتیم/علاقمندان به جنبش راه سبز به ایرانی بودن خود و همه نمادهای آن افتخار می کنند و طبیعی است که با این روحیه و منش، به تغییر رنگ پرچم کشورمان به شدت مشکوک هستیم و آن را محکمترین دلیل برای عدم علاقه یک فرقه به منافع و ارزش ها و فرهنگ ملی می دانیم /جنبش راه سبز باید بطور مکرر و در هر شرایط و مکان، روی انتخابات آزاد، رقابتی و غیرگزینشی تأکید کند/سبزها باید بدانند موضعگیری چند نفر روحانی تندرو و مغرض، نظر همه روحانیت و مراجع نیست/یادمان نرود. مخالفان جنبش اگر نه همه، ولی بخشی از آن، به هیچ اصول اخلاقی و دینی پایبند نیستند/سبز بودن به لباس و نماد نیست. سبز بودن به رفتار و اخلاق است.

۱۳۸۸ اسفند ۷, جمعه

چهارشنبه سوري ؛ روزي که جنبش سبز به حکومت سور ميزند - روزي براي همه ايرانيان

تنها يک برگ بر زمين مانده است و آنهم برگه خشونت است . خشونت عريان . جنبش سبز بايد سور بزند . نوبت ما است و در اولين روز ملي پس از کودتا ، فرصت بازي کنش گرانه به دست ما افتاده است . نويت سور زدن است .
برگه خشونت رژيم در آخرين سه شنبه سال خواهد سوخت چرا که در تمام کشور ، در هر کوي و برزن و دشت و دمني ، با هر فرهنگ و کيش و آييني ، بته اي خار است و آتشي گرما بخش و روزي ملي .
ديگر نه بحث زبان است و نه سخني از قوم و مليت . زبان همه به اشتراک ، زبان حق خواهي است و قوم همه ايراني . آن روز ، روز ما است .

۱۳۸۸ اسفند ۶, پنجشنبه

هديه کودتا در آستانه روز زن - هنگامه شهيدي بازداشت شد

گويا دولت کودتا بيش از ما براي اين روز جهاني آماده ميشود. گويا دولت کودتا پيش از ما به پيشواز روز جهاني زن رفته است .
زنان به راستي چکاد جنبش سبز بوده اند و در آستانه هشت مارچ - روز جهاني زن - تمهيداتي در حذف و حصر و بند زنان فعال و فعالان جامعه زنان شروع شده است .
هنگامه شهيدي امروز مجددا بازداشت شد .

به حرمت همين يک عکس ، تا آخر ايستاده ايم

فکرش را هم نکن که قدمي پس بنشينيم . فکرش را هم نکن که اندکي بر مواضعمان کوتاه بياييم . حتي در ذهنت هم نگنجد که اين موج را سر باز ايستاندني باشد . هزينه اي که کرده ايم را به فتواي چند آخوند درباري در مجلس فرمايشي حکومت چه کار ؟ خون سرخ بچه هايمان را با تهديد عده اي حرامي چه تناسب ؟
اينجا ايران است . اينجا سرزميني است که مغول دوام نياورد . محمود افغان را تاب مقاومت نبود . اينجا ايران است و من يک ايراني آزاده ام . سر بر دار ميدهم اما تن به خفت اين حاکمان زبون نخواهم داد .
امروز روز ديگريست .

۱۳۸۸ اسفند ۵, چهارشنبه

فرض کن يک روز را هم به قضيه ريگي حواسها را پرت کردي ، حالا بگو راي من کجاست ؟

امروز اما روز ديگري است . بلند آفتاب برآمده و ديگر سوژه جديدي هم نداريد . بي زحمت برسيم به سوال اصلي خودمان . راي من کجاست ؟
اجلاس خبرگان است ، لطفا پس از تعريف و تمجيد از نايب برحق آقا امام زمان و پاچه خواري مفصل ، اگر فرصتي باقي ماند ، آنجا هم بي زحمت اين سوال کوچک مرا مطرح فرماييد که اين راي من کجاست ؟
فيلم کوي را ديديد ؟ قساوت و بيرحمي نيروي انتظامي و نظامي کشور را ديديد ؟ آمران پشت آن حمله مذبوحانه را شناسايي فرموديد ؟ پس لطفا برسيم به سوال اين حقير ، راي من کجاست ؟
مراسم 22 بهمن را هم که برگزار کرديد . 260000 نيروي سراپا مسلح را در شهر تهران مستقر کرديد . از ترس جشن بزرگ انقلابتان هم که زديد و برديد و به بند کشيديد . خسته نباشيد . حالا بي زحمت . . .

۱۳۸۸ اسفند ۴, سه‌شنبه

آقا ببخشيد ، بعد از همه اين داستانها من يک سوال کوچک دارم : راي من کجاست ؟

فرض کن که همه زندانيان را آزاد کردند ، فرض کن که سپاه را قلاده اي زرين زدند و در لانه اش بستند ، بيا و فرض کن که اصل 58 قانون اساسي اعمال شد و در يک مسير دموکراتيک و از طريق رفراندم ، دم نظارت استصوابي شوراي نگهبان را چيدند ، باز هم فرض کن که فيلم خشونت نيروهاي سرکوب را نشان دادند و چهار تا شبه آدم را به جرم دزدي ريش تراش دراز کردند ، اصلا بيا و فرض کن ريگي را گرفتند و هاشمي هم براي پسر کروبي گريه کرد و باز هم شد رييس خبرگان .
خيلي چيزهاي کوچک و بزرگ ديگر را هم فرض کن و در نهايت بي زحمت اين سوال ابلهانه مرا هم اگر وقت کردي پاسخ بده :
راي من کجاست ؟

۱۳۸۸ اسفند ۳, دوشنبه

هر آنچه ميخواستم بگويم ، تو گفتي . زنده باشي شيخ شجاع که حرف ملتي را ميزني .

از خشونت حاکمان جائر گفتي ، مرحبا بر تو . از قسامت جانيان اشغال گر وطن گفتي ، سپاس از تو . از دزدي حضور ملتي آزاديخواه به نفع حکومتي ظالم گفتي و از خواسته هايمان .
آري رفراندم و انتخابات آزاد خواسته اين ملت فرهيخته است . نه سر جنگ داريم و نه توان ريختن خون هم ميهن را . همه چيز را حاضريم پاي صندوق راي مطالبه کنيم . به شرط آنکه اولا کانديدا شدن آزاد باشد و بدون نظارت هاي کذا و دوم اينکه ناظر بر انتخابات ، گروهي بيطرف باشد و نه دزداني در لباس دولت و نظام .
آفرين بر تو باد شيخ که آنچه ميخواستم بگويم و آنچه بسياري ميخواستند بگويند ، با شجاعتت گفتي .
مهدی کروبی در پیامی به ملت ایران در خصوص حوادث روز ۲۲بهمن بیانیه ای به شرح ذیل صادر نمود:

بسمعه تعالی

مردم بزرگ و آزاده ایران

از حضور فراگیر و گسترده شما به رغم فشارهای امنیتی و فضای بسته سیاسی حاکم در مراسم ۲۲ بهمن امسال عمیقا سپاسگزارم. امسال اگرچه مراسم ۲۲ بهمن با دعوت همه جناح‌های سیاسی و شخصیت‌ها و مراجع عظام، با امید گشایش روزنه‌هایی به سوی حل بحران و مشکلات ملی انجام پذیرفت، اما متاسفانه جریان تمامیت‌خواه و خشونت‌طلب می‌کوشد با استفاده از صدا و سیما و رسانه‌های دولتی و شبه‌دولتی خود، با بی‌اخلاقی تمام و وارونه‌سازی واقعیت و پنهان‌کردن وحشی‌گری‌های جانبی و فضای امنیتی حاکم بر این راهپیمایی، آن‌را به نفع خود مصادره کند. جریان خشونت‌طلب می‌خواهد از این راهپیمایی که با حضور عظیم اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان امکان پذیر شد، برای پاک‌کردن آثار ناشی از زندانی‌کردن‌ها و جنایت‌ها و شکنجه‌ها و کشتارهای خیابانی بهره برد. می‌خواهد چادری از مغلطه و کژنمایی بر این جنایات و وحشی‌گری‌های خود بکشد. راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال درحالی برگزار شد که نیروی‌های نظامی و امنیتی، تهران را به یک پادگان تبدیل کرده‌بودند. آن‌ها با هر حرکت و نشانه‌ای از عدم موافقت با وضع موجود، به‌شدت برخورد‌ می‌کردند و آن‌را خفه می‌کردند. طرفه آن‌که، حتی یک تصویر از این همه لشگرکشی و پرتاب نارنجک‌های اشک‌آور و ضرب و شتم شما مردم، در رسانه‌های داخلی نشان داده‌نشد! گویا چشمانشان، با پرده‌هایی از گمراهی پوشیده شده که گمان می‌کنند که توانسته‌اند بر خاطره جمعی مردم پرده فراموشی بکشند و با مصادره تمام و کمال این مراسم ملی و مذهبی و انقلابی به نفع خود، مستمسکی برای ادامه جریان «سلب حقوق حقه مردم» فراهم کنند. حال آن‌که بدون دعوت جریان‌های سیاسی و حضور مردمی، راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال، به راهپیمایی بی‌رمق یگان‌های نظامی و امنیتی تبدیل می‌شد و امکان چنین بهره‌برداری تبلیغاتی برای ایشان فراهم نمی‌آمد.

همه ما می‌دانیم که حضور شما مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن، به یقین نه به دلیل علاقه‌تان به سیاست‌های سرکوب و پرکردن زندان‌ها که به‌دلیل علایق ملی و عشق‌تان به ایران، انقلاب و امام بود. شما مردم خوب کشورمان در راهپیمایی سالگرد انقلاب اسلامی شرکت نکردید تا با کتک‌زدن مردم بیعت کنید. شما مردم مومن کشور ما بهتر از هرکسی می‌دانید که ریختن خون بی‌گناهان با مبانی دین و اخلاق‌تان سازگار نیست. مگر مولای ما علی (علیه‌السلام) برای تقویت حکومت خود زندان‌هایش را پرمی‌کرد؟ شما مردم شهید داده کشورمان، راضی به سرپوش گذاشتن روی جنایات کهریزک و مجتمع سبحان و خوابگاه‌های دانشجویی و بی‌حرمتی به مراجع نیستید و حضور شما در راهپیمایی ۲۲ بهمن هم، تاییدی بر آن جنایات نبوده‌است. با این‌حال کسانی که حداکثر تلاش خود را برای مهندسی تظاهرات ۲۲ بهمن به‌کار بردند و از سراسر کشور با صدها اتوبوس و قطار نیرو به تهران اعزام کردند، باید دلیل خالی ماندن میدان آزادی را به هنگام سخنرانی، علی‌رغم استفاده از این همه نیرو و بسیج نیروهای انتظامی و نظامی خود توضیح دهند. مگر می‌شود تصور کرد که مردمی چنین فهیم، دلیل حضور ده‌ها‌هزار نفری نیروهای نظامی و انتظامی در خیابان‌ها را ندانند؟ آیا فکر می‌کنند مردم فشار نیروهای انتظامی و لباس‌شخصی‌ها با قمه و باتوم و گاز فلفل، برای جلوگیری از پیوستن خدمتگزاران نظام و ایران به خیل خروشان‌شان را نمی‌بینند؟ آیا تصور می‌کنند که مردم متوجه ترس و ضعف حاکمیت نشده‌اند؟

مردم عزیز، حضور شما در راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال قابل تحلیل نیست، مگر آن‌که صف‌آرایی‌های دو گرایش عمده در این تظاهرات، مستقل از هم، نمایش داده و ارزیابی شود. ما با دوگرایش روبرو هستیم. یکی گرایشی است که از حق اجتماع و راهپیمایی مردم که در اصل ۲۷ قانون اساسی نیز بر آن تصریح شده، می‌هراسد و برای‌همین روز راهپیمایی ملی، تهران را به پادگان تبدیل می‌کند. گرایشی که فقط حضور طرفداران خود را در راهپیمایی برمی‌تابد و ملت را مجموعه‌ای از افراد طرف‌دار و تابع خود می‌داند و بقیه مردم را، حتی اگر اکثریت نیز باشند، خس و خاشاک می‌خواند. اما سوی دیگر، گرایشی است که شما را با همه تنوع و رنگارنگی اعتقادی‌تان، فارغ از ویژگی‌های جنسیتی و قومیتی و فرهنگی و طبقاتی، به رسمیت می‌شناسد. گرایشی که مردم را نه صرفا به میدان آزادی، بلکه به نشستن سر سفره آزادی فرامی‌خواند. لذا برای ازمیان رفتن پرده‌های گمراهی از جلوی دیدگان جریان تمامیت‌خواه، براساس آموزه‌های مرادم امام خمینی(ره)، دو پیشنهاد دارم. پیشنهاد اولم این است که همان‌طور که حضرت امام در سال ۱۳۴۱ فرمود «حاکمیت یک میتینگ در یکی از میادین بزرگ تهران برگزار کند، به ما هم در بیابان و کویر قم اجازه متینگ بدهند»، می‌خواهم براساس حق مسلم مردم، طبق اصل ۲۷ قانون اساسی، مجوز بدهند که در میدانی از تهران راهپیمایی از طرف ما برگزار شود تا اقلیت و اکثریت مشخص شود. امنیتش را هم خودمان تامین می‌کنیم و تضمین می‌دهیم که این راهپیمایی با پرهیز از هرگونه شعار ساختارشکن برگزار شود؛ یک راهپیمایی آزاد، آن‌هم یک‌بار برای همیشه، تا وزن هر گرایش در جامعه ما، بی‌فشار و تهدید روشن شود.

اما پیشنهاد دوم: درحالی‌که جریان تمامیت‌خواه می‌خواهد راهپیمایی ۲۲ بهمن را به رفراندومی برای تایید سیاست‌های خشونت‌آمیز و ضدمردمی خود تبدیل کند، پیشنهاد می‌کنم که براساس اصل ۵۹ قانون اساسی، رفراندومی برای برون‌رفت از بحران برگزار شود تا به حاکمیت شورای نگهبان پایان دهد. دخالت‌هایی که به‌نام نظارت استصوابی، حاکمیت مردم را نشانه گرفته‌است و حتی از نظارت استصوابی هم پا را فراتر گذاشته‌است. این دخالت‌هاست که مانع برگزاری یک انتخابات آزاد ریاست‌جمهوری و تشکیل یک مجلس خبرگان و شورای اسلامی مستقل می‌شود. این چگونه مجلس مستقلی است که نمایندگان ملتش، از ترس نظارت شورای نگهبان، مجبورند که هربار بیانیه‌هایی برای محاکمه دلسوزان کشور تنظیم می‌شود، آن‌را امضا کنند؟ کارنامه انتخابات دهم ریاست جمهوری نشان داد که این، تنها رفراندوم است که می تواند راهگشای ما برای عبور از این تنگناها باشد. در کنار حضور مجلسی مستقل است که اصول مربوط به منافع و حقوق اساسی ملت مانند آزادی رسانه‌ها و مطبوعات، اصلاح شرایط برگزاری دادگاه‌های سیاسی و … هم تامین می‌شود. و نیز این گونه مجلسی، فارغ از سایه حاکمیت شورای نگهبان است که وزن نیروهای سیاسی در جامعه را روشن خواهد کرد، نه جوسازی و تمهیدات دولتی و هزینه‌های میلیاردی، چنان‌که در ۲۲ بهمن امسال دیدیم.

والسلام

مهدی کروبی

سوم اسفند ۱۳۸۸

سپاس از زهرا رهنورد براي ايستادگيش و دعوت از او به گراميداشت 8 مارچ روز جهاني زن

ايستادگي و مقاومت زهرا رهنورد در کنار ملت غير قابل چشم پوشي است . زني متفکر که در خيزش آزاديخواهانه ملت ايران ، دليرانه حضور داشته است و در تجمعهاي اعتراضي ، هر جا که توانسته است ، با پيوستن خود قدمي در راه اثبات بيشماري ما برداشته است .
در آستانه روز جهاني زن ، انتظار ميرود از اين بانوي سبز که با صدور بيانيه اي مستقل ، گرامي دارد اين روز را و پيام عشق و دوستي و حمايت از حقوق زنان ايران را به جهان مخابره نمايد .